Veselin ĐURETIĆ: Besjeda – „Gavrilo – PRINCIP I SUDBINA“ PDF Štampa El. adresa
Četvrtak, 03 jul 2014 15:51

VIDOVDANSKI UMJETNIČKI PROGRAM NA GRAHOVU 2014.

 

Braćo i sestre, dame i gospodo

H
vala organizatorima SABORA što su mi omogućili da na ovom istorijskom stjecištu junaka, zborištu slobode i dostojanstva, saopštim jednu kratku Besjedu u čast div-junaku Gavrilu Principu, čovjeku koji se borio za oslobođenja svoga roda.

Kao što vidite sam naziv ovog skupa GAVRILO – PRINCIP I SUDBINA određen je na bazi pouka i poruka cjelokupne novovjekovne srpske istorije, ispovijesti našeg hoda po mukama, masovnim izginućima, žrtvovanjima više za druge nego za sebe. Zar o tome ne govori i ono što se danas zbiva pred našim očima, a upravo ovo naknadno saznanje određuje karakter moje besjede; upravo me ono upućuje da pokažem put slobodarskog opredeljenja „mlade Bosne“, srpsko-muslimansko-hrvatske organizacije, put njenih ideja od njihovog jugoslovenstva, unitarnog karaktera do današnjeg sumraka jugoslovenstva.

S
rbi su dugo bezglavo tumarali i po balkanskim i po jugoistočnoevropskim prostorima, jer ih nije vodila jasno defiisana nacionalna ideja, jer se nijesu na vrijeme odredili onako kako ih je bio odredio njihov evropski genije Vuk S. Karadžić, kao „narod tri vjerska zakona“. Za razliku od njih, Njemci i Italijani su na manje srodnom etnojezičnim osnovama stvorili svoje nacije i države. Vuk nije bio veliko-srbin, kako ga mnogi danas „prozivaju“, jer su njegove nalaze potvrdili i mnogi strani naučnici. Jedan od njih, profesor na Sorboni, Poljak Jozef Dobrovski, je još sredinom 19. vijeka utvrdio da je srpski jezik osnova svih slovenskih jezika. To je bilo opredjeljenje „Mlade Bosne“, a ono se danas ogleda i u nekom komičnom smislu, jer svi postadosmo poligote, svi od predškolskog uzrasta do starosti govorimo na četiri inozemna jezika, dok na petom nešto zamuckujemo. Zar nije istorijska činjenica da su Srbi svoje ime nosili u ranom srednjem vijeku, da su na srpskom jeziku napisane brojne njihove povelje.

Ubijeđen sam da nije slučajno što su pripadnici „Mlade Bosne“ tražili ujedinjenje oko Srbije kao Pijemonta, jer je to značilo spajanje sa izvorištem, a početkom XX vijeka i sa junačkim slobodarskim uzorom i podsticajem. Upravo je takav pijemontsko-slobodarski uzor uzbudio neprijatelje Srpstva, Pravoslavlja i Slovenstva, pa su svi krenuli u akciju s ciljem da nas satru, da milione naše pod teškim okolnostima prevjerene braće odnarode. Ovo kolo je vodio sam Vatikan, čije je apetite proširila i kriza Osmanskog carstva i prema muhamedanski Srbima. Pod njegovim uticajem na srpsko etničko biće nastao je sindrom narcizma malih razlika, koji se u najnovije doba izražava u stvaranju surogatskih nacija koje se hrane ideologijom srbofobije, a to je postalo jedina odrednica njihovog identiteta. Da bi ovakve tvorevine postale istorijske, stare, od osnovnog etničkog bića otkidale su kulturnoistorijske komade, koje su se u novije doba naslanjale na neke revolucionarne projekcije bez tradicionalne podloge, koje su svoje samobitnosti gradile propagandistički, poštapajući se pri tome i svojim nacionalističkim bogovima bez duševnosti i kidišući na pravoslavnog Bogočovjeka. Vi dobro znate kako je njihov „bog“ i na ovim prostorima upotrebljavan 1941-1945. godine i kako ga danas upotrebljavaju tamo preko Une.

G
avrilo Princip pripada svim Jugoslovenima, oni koji ga se danas odriču nisu Juosloveni nego ideologizatorske i politikantske magline, a oni u BiH su i zastiđe moralnosti i raspamećenosti, oni ne vide osnovnu istorijsku činjenicu, da je elitna družina „Mlade Bosne“ udarila na glavu Austrougarsku poslije bahatog ponašanja velikog prestolonaslednika. Istoričari znaju da su iza Principovog pucnja stajali i dublji razlozi, jer je srpsko oslobodilački pokret, još od Karađorđevih vremena dovodio u pitanje dvije velike strategije, germansku Drang nach Osten i vatikanske prozelitske namjere terra missionis. Radi njihovog ostvarenja već su bila projektovana dva modela srpskog odnarođavanja, odnosno germanizacije: Ilirski pokret Ljudevita Gaja i „jugoslovenstvo“ biskupa Josipa Juraja Štrosmajera. Pošto su Srbi bili isuviše utemeljeni, na scenu je stupio hrvatski model Ante Starčevića, koji je pokušao da prevjerene Srbe rimokatolike utjera u svoje kolo, i to svim sredstvima, uključujući i genocidna. Taj njegov plan suptilnije je nastavio Vatikan 1900. godine, kada je na zagrebačkoj biskupskoj konferenciji zatražio da se ubuduće svi Srbi rimokatolici određuju kao Hrvati. Do tada su se u BiH neki franjevački biskupi osjećli Srbima. Poslije 1900. godine naročito su bili aktivni fratri Dubrovnika, Dalmacije, Istre, Slavonije i Vojne granice. Primorcima nije više dozvoljeno ni da se stave pod kišobran svog SLOVINSTVA, kako su to dugo radili bježeći od hrvatizacije. Poslije stvaranja kraljevine SHS veliki vajar Ivan Meštrović je kralju Aleksandru često govorio da Hrvatska kao nacija zapravo i ne postoji, da su oni u oni u gromnoj većini Srbi, ali da ima i dosta Italijana, Njemaca, Čeha, Jevreja itd.

Vidovdanski atentat Gavrila Principa i Beč i Berlin su primali bez mnogo uzbuđenja, ali su odmah u njemu našli povod za rat protiv Srbije, za koji su se intenzivno primali poslije srpskih pobjeda u balkanskim ratovima. Još je 1912. godine car Franjo Josif naredio je napad na Srbiju, ali je odustao zbog velikih protesta slovenskih naroda njegove carevine. Zbog pobune u Osiječkoj diviziji na primjer, tada je strijeljan svaki deseti borac. Veliki rat je odgovarao i Svetoj Stolici, jer je i ona bila nezadovoljna ovim srpskim pobjedama, posebno onom nad Bugarskom, gdje je već bila otvorila neki prozelitski mostobran prema jugoistoku.

 

 



 

Prevedi

Opstanak


Četvrtak, 19 februar 2009 19:33
  Projekat OPSTANAK koji je nastao kao rezultat prošlogodišnjeg majskog savetovanja predstavnika nevladinog sektora iz matice i rasejanja, članica Srpske mreže, zvanično je promovisan u
Utorak, 15 februar 2011 20:21
Julameseca 2009. godine završena je prva faza projekta OPSTANAK kada je predat kamion hladnjača marke Dajmler-Benc protojereju Bogomiru Steviću i predstavnicima srpske enklave Novo
Utorak, 14 april 2015 16:24
Krajem marta 2015. god, na Kosovu i Metohiji su kao gosti humanitarne organizacije „Majka devet Jugovića“ boravili dr Zorica Kojić-Beker, Mira Jovanović, Mirko Slavnić i

Vesti iz „Nemanje“

Zaboravljeni srpski ratnik u Ulmu
Srpsko vojničko groblje u Ulmu u protekloj godini, stogodišnjici početka Velikog...
Program Prvog Sabora polaznika i organizatora Svetosavskih škola
PROGRAM Prvog Sabora polaznika i organizatora Svetosavskih škola u Evropi,...
Svečano obeležena slava bilefeldske parohije
  Ovogodišnju parohijsku slavu, Svetog Vasilija Ostroškog Ču...

Izdanja Dveri srpskih

dveri-radnja
JoomlaWatch Stats 1.2.9 by Matej Koval
Copyright © 2009 - 2018. Nemanja.de. Sva prava zadržana.
Development and Customisation © 2009 by AM & Sorabia Team